YES! YES! YES!

Na de teleurstelling van het niet  behaalde visiestuk, zakte de moed me stiekem wel een beetje in de schoenen. Zo hard gewerkt, maandenlang met hetzelfde stuk bezig en niet gehaald. Dit betekende dat er herkanst moest worden en het visiestuk weer uit de kast gehaald moest worden.

Ik merkte dat ik weinig motivatie had om aan het visiestuk verder te werken, omdat tegelijkertijd ook LA2 gestart was en daar wel de motivatie was om actief aan de slag te gaan. Wanneer moest ik dit gaan doen? De tijd die ik had was hard nodig voor LA2, dus het paste helemaal niet in de planning om ook nog eens aan het visiestuk te werken. Maar goed, van uitstel komt afstel. Uiteindelijk de tijd genomen en ervoor te gaan zitten. De feedback was dermate helder dat ik goed wist wat er verbeterd moest worden. Ondanks dat de motivatie eerst niet aanwezig was, was het toch een leerzaam proces om het stuk te verbeteren. Met een goed gevoel leverde ik het op maandag 15 februari in. Met spanning af moeten wachten, gehaald of niet gehaald?

Maar zaterdag las ik het verlossende mailtje: GEHAALD! YES! YES! YES!
Wat een opluchting! De eerste opdracht is afgesloten.
Een goede stimulans om weer vol energie verder te gaan.